Maar dit soort toepassingen beschouw ik ook als Web 2.0. Ik denk dat dit staat voor het volwassen worden van het web, het exploiteren van het gigantische potentieel dat beschikbaar wordt door het langzamerhand wegvallen van de technische beperkingen.

Ik heb dus de indruk dat Web 2.0 niet geheel toevallig samenvalt met het punt waarop de meest afremmende factoren zijn weggevallen (hogere breedbandsnelheid en uploadlimieten, hogere breedbandpenetratie, betere ondersteuning voor video-integratie, betere browsers, opmars van wifi, …). Het volledige potentieel dat beschikbaar wordt dus.

Zie je het niet te veel alleen in termen van media? Web 3.0 wordt vaak vernoemd in één adem met webapplicaties à  la Salesforce.com, Google Apps, Windows Live voor mijn part, …, waarvoor je steeds minder computing power nodig hebt, maar des te meer alomtegenwoordig nog snellere internetconnetie.

Er is m.i. ook een B2B-zijde aan Web2/3.0

En voor de term “Web 3.0″ zie ik niet meteen een toekomst, maar wel iets in de aarde van “Media 2.0″ (als ik er dan toch een naam moet opplakken), waarbij er gewoon 1 centraal datapunt is waar alle media op ingeplugd zitten en die deze data publiceren volgens de eigen sterktes en relevantie. Je vertrekt niet meer vanuit het standpunt “dit is het medium en welke content kunnen we hiermee aanbieden”, maar vanuit “dit is de data, naar welke platformen kunnen we die publiceren”. (Een evolutie die eigenlijk al voor een stuk aan de gang is).

Een definitie die voor mij zo ongeveer de lading dekt is deze:
Het is een fase in de evolutie van het web als medium waarbij niet langer geïmiteerd wordt wat andere media reeds deden, maar waarbij een nieuw soort content ontstaat uitgaande van de eigen sterktes. Content die daarvoor nooit mogelijk was geweest.
Het is een evolutie die elk medium ondergaat, maar door de globale reikwijdte en hoge graad van interactiviteit heeft deze van het internet een impact als nooit tevoren.